We zaten op de bank, Vlinder en ik. Toen er een merel door de open deur naar binnen hipste. Ik zag ‘m niet zo snel maar Vlinder begin meteen te wijzen en te fluiten. Daarna pakte ze mijn hand en trok me mee naar buiten achter de merel aan die geschrikken weer was weggehipst.
Sindsdien moeten we iedere paar minuten even kijken of er toevallig een brutale vogel in de tuin zit.
Vandaag hebben de meisjes de cd collectie opnieuw geordend.
Vlinder stond op een randje de cd’s uit het rek te hengelen. Waarna Finna ze aanpakte en keurig op de kachel stapelde. Wat een samenwerking.
Dit kookte er.
De wol is nu nog overtwist. Maar hij wordt straks met de roze draad getwijnd. De kraaltjes komen om de 20 of 30 cm.
Het ruikt zoettig in de keuken. En op het fornuis staat een pannetje te stomen.
Wat zou daar toch in zitten? Wat moet dat nou worden? En zal het smaken?
Hierbij geef ik nog een clou.
Op een paar sokken kan een tweeling natuurlijk niet lopen. En ze willen graag allebei hetzelfde doen hetzelfde eten en hetzelfde aan. Dus ik kan het echt niet maken om Finna stoere wollen sokken aan te trekken en Vlinder niet! Maar zo snel brei ik nog niet…
Gelukkig hielp Mariella mij uit de brand. Ik had haar op een SnB brei-bijeenkomst leren spinnen op een spintol. En toen ik de volgende week op de bijeenkomst kwam was zij druk bezig om 4 peutersokjes tegelijkertijd te breien! Dat zag er geweldig uit een hele tros regenboogkleurige sokjes in wording. Helaas was er op dat moment geen camera aanwezig en heb ik daar geen foto van.
De sokjes zelf zijn een groot succes. De meisjes dragen eigenlijk niks anders meer.
Dit jaar heb ik mij voorgenomen om te leren breien. En wel om sokken te leren breien. Een heel jaar lang zal ik sokken breien, voor mij en voor Vlinder en Finna. Daana hoop ik het breien onder de knie te hebben en aan grotere projecten te kunnen beginnen. Maar eerst om het overzichtelijk te houden dus sokken.
Het eerste paar heb ik af.
Donkergroene peutersokjes maat 22 voor de meisjes.
Je moet een blog wel klassiek beginnen.
Dus Wereld we komen eraan!
Dit wordt een blog voor al de vrienden en familie die wij te weinig zien. Om iedereen op de hoogte te houden van de dagelijkse en niet allerdaagse zaken in ons leven.
En dit blog wordt een plaats om foto’s van Vlinder en Finna neer te zetten. Zodat je ze van een afstandje kunt zien opgroeien.
Veel plezier met het lezen over onze belevenissen.
En wees toch zo vrij en zo vriendelijk om nu en dan een berichtje voor ons achter te laten.